Chmurność

Otulam się czułością.
Zatapiam w pled akceptacji.
Owijam się kocem melancholii.
Gładzę szorstkość nieba.
Chmurność dnia.

November

Zaskakująco wiosennie.
Zbyt słonecznie.
Zbyt ciepło.
Zbyt nieśpiesznie.
Zbyt pięknie.
Jak na listopad.

Gdy wstaje dziś

Zapłakane szyby.
Mokre gałęzie.
Wielkie kałuże.
Zmoczone chodniki.
Ciężkie chmury.
Jednostajny szum.
Grube krople.
Ani jednej parasolki.
Za okienna nostalgia.
Jesienna melancholia.

Chwiloczułość

Szczeliny czasu wypełnione czułością.
Drobne gesty.
Nieśmiałe uśmiechy.
Prasowane myśli.
Wygładzona szorstkość duszy.
Chwiloczułość codzienności.

Na opak

Dzień na opak.
Plecionka uczuć.
Mozaika zdarzeń.
Zwykły dzień.
Niezwykła szarość.
Na opak.

Kołys, kołys, kołys

Jest coś kojącego...
W bębnieniu kropel o szyby.
W powtarzalności prostych gestów.
W łagodnym brzmieniu słów.
W drobnostkach codzienności.
W refleksyjności mgnień.
Jest coś kojącego...
Kołys, kołys, kołys...

November, please be good to me...